zondag 27 januari 2013

We Worden Oud

We worden oud.
Deze week werd dat maar weer pijnlijk zichtbaar. Tot een paar maanden geleden loonde het nog best de moeite om ofwel mijn 10 grijze haren te negeren ofwel eruit te trekken.
Vroeger kon ik geld verdienen aan de grijze haren van mijn vader, 10 cent per getrokken grijze haar. Op een gegeven moment kwamen we echter op een punt dat het voor hem best wel een duur (en pijnlijk) grapje ging worden en deze lucratieve bezigheid voor mijn broer en ik ophield te bestaan. Zaterdagochtend had ik zo’n zelfde soort ervaring. In een onbewaakt ogenblik hebben mijn hoofdharen een gezamenlijke pact gesloten en waren in grote getale getransformeerd naar grijs. De smoes dat ze in een identiteitscrisis waren beland ging hier niet meer op. Au.


We worden oud.
Deze week was mijn broer jarig. En alhoewel ik hem altijd als mijn grote broer zal beschouwen. Daar had ik dan wel het beeld van een 19 jarige, langharige puber bij voor ogen. Toen ik echter terug in de realtiteit kwam, bleek dat hij 38 was geworden! En niet alleen dat, hij is happily married, heeft een koophuis en een “ambtenaren-baan”. Kortom alles wat we niet bedacht hadden toen we jong(er) waren, maar waar we nu eigenlijk wel heel erg tevreden mee zijn.

We worden oud.
Vrijdag had ik een personeelsfeest bij Gooiland in Hilversum. Pijnpunt 1: geen van mijn collega’s kende Gooiland toen je er nog fout kon stappen.
Ik stond voor mijn kast op zoek naar chique kleding. Pijnpunt 2: ik had alleen maar kidsproof kleding; makkelijk, snel & comfortabel.
Gelukkig had ik nog wel hakschoenen. Pijnpunt 3: AU AU AU AU! Na 2 jaar gympies dragen, is 2 uur op hakken killing.
De volgende dag stonden de kinderen om 06:45u “zingend” aan het bed. Pijnpunt 4: fris opstaan na een avondje stappen behoort tot een ver verleden.

We worden oud.
Ik kan niet meer gaan zitten of opstaan zonder een *kreun* of een *steun*.
De vouwen blijven na het slapen iets te lang langer in mijn gezicht gedrukt.
Ik hoor mijn moeder praten als ik tegen mijn kinderen zeg: “Het is hier geen hotel” of “kinderen in Afrika zouden er blij mee zijn” of “NIET RENNEN”!
Ik reken nog steeds terug naar de Gulden.
Ik word met ‘U’ aangesproken door pubers, terwijl ik denk dat we maar een paar jaar verschillen. En als ze dat niet doen, denk ik: waar is het respect van de jeugd van tegenwoordig?
Het is onomkeerbaar.
We worden oud.

Fijne zondag!


 

Homemade Reese’sPeanut Butter Cups

Ingrediënten
225 gram pure chocolade
225 gram melkchocolade
115 gram pindakaas  
30 gram roomboter
50 gram suikerbakkerspoeder/poedersuiker

Mini cupcake cases

Zet het cupcakeblik met cases klaar.
Smelt de helft van beide chocolade au bain-marie of in de magnetron (zie ook:Je Bent Zelf een Taartdoos!).


Bedek de bodem van elke case met chocolade. Gebruik hiervoor een kleine ijsschep of 2 eetlepels. Egaliseer de chocolade door voorzichtig met het bakblik op het aanrecht te slaan. Zet het blik 15 minuten in de vriezer om op te stijven
Maak ondertussen de pindakaasvulling. Mix de boter, pindakaas en suikerbakkerspoeder met de (handmixer) tot een luchtig mengsel. Ik heb gekozen voor pindakaas met nootjes voor de bite, maar doe wat je zelf het lekkerst vindt!
Haal het bakblik uit de vriezer en vul de cups met een lepel van het pindakaasmengsel, zodanig dat de chocolade net bedekt is. Smeer het voorzichtig glad.  Zet het 15 minuten in de vriezer. Eventuele oneffenheden kan je dan met een vingertop nog glad drukken.
Smelt nu de andere helft van de chocolades. Haal het bakblik uit de vriezer. Let op: als je het pindakaasmengsel nu bedekt met de chocolade, sla er per gevulde cup meteen mee op het aanrecht, want door de kou van het pindakaasmengsel zal de chocolade snel opstijven. Zet nu wederom in de vriezer.
Serveer op kamertemperatuur.

Ook lekker: je kan nog zoute pinda’s fijn hakken en voordat je het blik na de laatste laag in de vriezer zet er voorzichtig pinda’s overheen strooien.
 
 Geniet!










Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen